คำถามนี้ไม่มีใครกล้าถามดัง ๆ ส่วนใหญ่จะพิมพ์ถามในกูเกิลตอนตีสอง หลังจากวันที่เหนื่อยเป็นพิเศษ หรือหลังจากพี่น้องเพิ่งทะเลาะกันเรื่องนี้ในไลน์กลุ่ม แล้วก็ปิดมือถือไปนอนพร้อมความรู้สึกผิดเหมือนเดิม เราอยากเริ่มบทความนี้ด้วยประโยคเดียวที่อยากให้อ่านช้า ๆ การหาคนที่ดูแลท่านได้ดีกว่าที่เราทำได้ ไม่ใช่การทอดทิ้ง
วัฒนธรรมไทยผูกความกตัญญูไว้กับการดูแลด้วยมือตัวเอง ซึ่งเคยเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ในยุคที่บ้านหนึ่งหลังมีคนอยู่หลายรุ่น มีคนอยู่บ้านตลอดวัน แต่วันนี้ลูกหลานต้องทำงาน อยู่คนละจังหวัด และมีลูกของตัวเองต้องดูแล บริบทเปลี่ยนไปหมดแล้ว แต่ความคาดหวังยังอยู่ที่เดิม
คนที่พูดว่า “ทำไมไม่เลี้ยงเองล่ะ” มักเป็นญาติที่มาเยี่ยมปีละสองครั้ง ไม่ใช่คนที่ตื่นตอนตีสามทุกคืนมาสองปี ลองฟังไว้แต่ไม่ต้องแบกไว้ทั้งหมด เพราะคนที่ต้องรับผลของการตัดสินใจนี้คือคุณกับท่าน
การดูแลที่ทำด้วยความเหนื่อยล้าจนหมดความอดทน ไม่ได้ดีต่อท่านเลย ผู้สูงอายุจำนวนมากรับรู้ได้ว่าตัวเองเป็นภาระ และนั่นทำร้ายใจท่านมากกว่าการได้อยู่ในที่ที่มีคนดูแลอย่างเต็มใจ
ไม่มีเส้นตายตัว แต่ถ้าเข้าหลายข้อ ควรเริ่มหาข้อมูลได้แล้ว
อย่าตัดสินใจจากรูปในเว็บไซต์อย่างเดียว ไปดูของจริง และถ้าเป็นไปได้ ให้ไปสองครั้งในเวลาที่ต่างกัน
ถามให้ชัดว่าสถานประกอบการได้รับอนุญาตถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ และดูแลผู้สูงอายุระดับใดได้บ้าง สถานที่ที่มั่นใจในตัวเองจะตอบคำถามนี้ได้ทันทีโดยไม่อึดอัด
ถามสัดส่วนผู้ดูแลต่อผู้สูงอายุ ทั้งกลางวันและกลางคืน มีพยาบาลวิชาชีพประจำหรือไม่ ช่วงเวลาไหนบ้าง และทีมผู้ดูแลผ่านการอบรมอะไรมา
ผู้สูงอายุแต่ละท่านต้องการไม่เหมือนกัน ถามว่ามีการประเมินก่อนรับเข้าไหม มีการทำแผนการดูแลเฉพาะรายหรือไม่ และทบทวนแผนบ่อยแค่ไหน
ใครเป็นคนจัดยาและให้ยา มีการบันทึกอย่างไร ถ้าท่านต้องไปพบแพทย์ตามนัด ทางศูนย์ช่วยพาไปได้ไหม และถ้ามีเหตุฉุกเฉินกลางดึก ขั้นตอนคืออะไร ส่งโรงพยาบาลไหน
ข้อนี้ไม่ต้องถาม แค่ใช้จมูก ที่ที่ดูแลดีจะไม่มีกลิ่นปัสสาวะสะสม ห้องน้ำแห้ง สะอาด และผ้าปูที่นอนดูได้รับการเปลี่ยนสม่ำเสมอ
ท่านที่พักอยู่ดูสะอาด แต่งตัวเรียบร้อย มีคนคุยด้วยไหม หรือถูกปล่อยให้นั่งเงียบ ๆ หน้าโทรทัศน์ทั้งวัน สังเกตด้วยว่าเจ้าหน้าที่พูดกับท่านด้วยน้ำเสียงแบบไหน
ขอตารางกิจกรรมมาดู ที่ที่ดีจะมีทั้งการเคลื่อนไหว กิจกรรมกระตุ้นความจำ และกิจกรรมทางสังคม ไม่ใช่แค่กินและนอน
ขอดูเมนูของสัปดาห์นี้ ถามว่าปรับอาหารตามโรคประจำตัวได้ไหม เช่น เบาหวาน ความดัน ไต หรือปรับความนิ่มสำหรับท่านที่เคี้ยวลำบาก ถ้าไปตรงมื้ออาหารพอดี ยิ่งดี
จะได้รับรายงานความเป็นอยู่บ่อยแค่ไหน ช่องทางไหน เยี่ยมได้วันไหนบ้าง วิดีโอคอลได้ไหม ข้อนี้สำคัญกับความสบายใจของลูกหลานมาก
ถามให้ครบว่ารายเดือนครอบคลุมอะไร มีค่าใช้จ่ายอะไรที่คิดเพิ่มบ้าง เช่น ผ้าอ้อม ค่าพาไปโรงพยาบาล หรือการดูแลระดับที่สูงขึ้น และถ้าอาการท่านเปลี่ยนไป ค่าใช้จ่ายจะเปลี่ยนอย่างไร ขอเป็นเอกสารเสมอ
อย่าเปิดเรื่องด้วยประโยคว่าจะส่งท่านไปอยู่ที่ไหน ลองเริ่มจากความจริงที่ท่านก็รู้ เช่น ตอนกลางวันไม่มีใครอยู่บ้านเลย แล้วชวนท่านคิดด้วยกันว่าจะทำยังไงให้ปลอดภัยขึ้น
พาท่านไปดูสถานที่จริงถ้าท่านยังไปได้ ให้ท่านเห็นห้อง เห็นคน เห็นอาหาร หลายครอบครัวเริ่มจากการฝากดูแลช่วงสั้น ๆ ก่อน เพื่อให้ทุกคนได้ลองปรับตัว และให้ท่านรู้ว่าจะได้เจอลูกหลานเมื่อไหร่บ้าง เพราะสิ่งที่ผู้สูงอายุกลัวที่สุดไม่ใช่สถานที่ใหม่ แต่คือการถูกลืม
เราเขียนสิบข้อข้างบนโดยรู้ดีว่าคุณจะเอาไปใช้ถามเราด้วย และเราอยากให้คุณถาม
บ้านลลิสา ดูแลผู้สูงอายุหลายระดับ ตั้งแต่ท่านที่ยังช่วยเหลือตัวเองได้ ไปจนถึงท่านที่ต้องการการดูแลใกล้ชิด โดยมี
การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ควรทำคนเดียวตอนตีสอง มาคุยกับเราก่อน แม้ยังไม่พร้อมตัดสินใจวันนี้ก็ได้
นัดหมายเข้าชมศูนย์หรือปรึกษาทีมบ้านลลิสาได้ที่ 088-252-4336 หรือทัก LINE @baanlalisa — ปรึกษาฟรี ไม่มีค่าใช้จ่าย
©2019 – 2024 BAAN LALISA SERVICE GROUP CO., LTD. All Rights Reserved.