คืนที่พ่อเข้าโรงพยาบาลฉุกเฉิน ผมนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินแล้วตอบคำถามเจ้าหน้าที่ไม่ได้สักข้อ
พ่อใช้สิทธิอะไร ผมไม่รู้ พ่อแพ้ยาอะไรไหม ผมไม่แน่ใจ พ่อรักษาโรคประจำตัวอยู่ที่ไหนบ้าง ผมรู้แค่โรงพยาบาลเดียว บัตรประชาชนพ่ออยู่ไหน ผมต้องโทรปลุกน้องสาวตอนตีสองให้ไปหาในบ้าน
คืนนั้นไม่มีใครทำอะไรผิด เราแค่ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ เพราะมันเป็นบทสนทนาที่ทุกคนอยากเลื่อนออกไปก่อน
ทำไมต้องคุยตอนที่ท่านยังตัดสินใจเองได้
เมื่อผู้สูงอายุมีภาวะที่สื่อสารไม่ได้แล้ว ไม่ว่าจะจากอาการทางสมองหรือเหตุฉุกเฉิน การจัดการเรื่องเอกสารและการเงินจะยากขึ้นมาก และครอบครัวมักต้องตัดสินใจแทนโดยไม่รู้ว่าท่านต้องการอะไร
การคุยตอนที่ท่านยังบอกได้เอง จึงไม่ใช่การแช่งท่าน แต่คือการทำให้ความต้องการของท่านมีน้ำหนักที่สุด
รายการเอกสารที่ควรรู้ว่าอยู่ตรงไหน
คนที่พูดว่า “ทำไมไม่เลี้ยงเองล่ะ” มักเป็นญาติที่มาเยี่ยมปีละสองครั้ง ไม่ใช่คนที่ตื่นตอนตีสามทุกคืนมาสองปี ลองฟังไว้แต่ไม่ต้องแบกไว้ทั้งหมด เพราะคนที่ต้องรับผลของการตัดสินใจนี้คือคุณกับท่าน
เอกสารประจำตัว
บัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน และสำเนาที่พร้อมใช้ ควรถ่ายสำเนาเก็บไว้ในแฟ้มเดียวกันทั้งหมด
ข้อมูลสิทธิการรักษา
ท่านใช้สิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ สิทธิประกันสังคม หรือสิทธิข้าราชการ และผูกกับโรงพยาบาลใด รวมถึงประกันสุขภาพหรือประกันชีวิตส่วนตัวถ้ามี ควรจดเลขกรมธรรม์และเบอร์ติดต่อไว้ด้วย ข้อมูลสิทธิและเงื่อนไขมีการปรับปรุงเป็นระยะ ควรตรวจสอบกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอีกครั้ง
ข้อมูลสุขภาพ
รายชื่อโรคประจำตัว รายการยาที่กินอยู่ทั้งหมดพร้อมขนาดยา ประวัติแพ้ยาและแพ้อาหาร โรงพยาบาลและแพทย์ที่รักษาอยู่ พร้อมวันนัดครั้งถัดไป แนะนำให้ถ่ายรูปซองยาทั้งหมดเก็บไว้ในโทรศัพท์ วิธีนี้ง่ายที่สุดและใช้ได้จริงในห้องฉุกเฉิน
เรื่องการเงินและทรัพย์สิน
บัญชีธนาคารที่ใช้รับเงินและจ่ายบิลประจำ โฉนดหรือเอกสารสิทธิ์ต่าง ๆ และภาระผูกพันถ้ามี ไม่จำเป็นต้องรู้ยอดเงิน แต่ควรรู้ว่ามีอะไรอยู่ที่ไหน เพื่อไม่ให้ตกหล่นในวันที่ต้องจัดการ
เบอร์ติดต่อสำคัญ
ญาติที่ต้องแจ้ง เพื่อนบ้านที่มีกุญแจสำรอง แพทย์ประจำตัว และคนที่ท่านไว้ใจ เขียนใส่กระดาษแปะไว้ที่ตู้เย็นด้วยหนึ่งชุด เพราะในวันฉุกเฉิน คนที่มาถึงก่อนอาจไม่ใช่ลูก
การตัดสินใจแทน เรื่องที่ต้องคุยให้ชัด
ถ้าวันหนึ่งท่านตัดสินใจเองไม่ได้ ใครคือคนที่ครอบครัวตกลงกันแล้วว่าเป็นผู้ประสานงานหลักกับแพทย์ และท่านเคยบอกความต้องการเรื่องการรักษาไว้อย่างไรบ้าง
ในประเทศไทย บุคคลสามารถทำหนังสือแสดงเจตนาเกี่ยวกับการรักษาในวาระสุดท้ายของชีวิตได้ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ส่วนเรื่องการจัดการทรัพย์สินและการมอบอำนาจมีข้อกำหนดและข้อจำกัดเฉพาะ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายเพื่อดำเนินการให้ถูกต้อง บทความนี้ให้ข้อมูลเบื้องต้นเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย
วิธีเปิดบทสนทนาโดยไม่ให้ท่านตกใจ
อย่าเริ่มด้วยการถามว่าพ่อมีเงินเท่าไหร่ หรือถ้าพ่อเป็นอะไรไปจะทำยังไง เพราะฟังดูเหมือนกำลังรอ
ลองเริ่มจากตัวเองก่อน เช่น เล่าว่าเพิ่งจัดเอกสารของตัวเองเสร็จ แล้วชวนท่านทำด้วยกัน หรือเริ่มจากเรื่องที่จับต้องได้ เช่น อยากจดรายการยาไว้เผื่อวันไปหาหมอแล้วลืม แล้วค่อยขยายไปเรื่องอื่น
ที่สำคัญคือชวนพี่น้องมาอยู่ในวงเดียวกัน อย่าให้เป็นการคุยลับสองต่อสอง เพราะนั่นคือจุดเริ่มของความระแวงในภายหลัง
ทำแฟ้มเดียว แล้วบอกให้ทุกคนรู้ว่าอยู่ไหน
ใช้แฟ้มธรรมดาหนึ่งเล่ม แบ่งเป็นเอกสารประจำตัว สิทธิการรักษา ข้อมูลสุขภาพและยา การเงิน และเบอร์ติดต่อ เก็บไว้ในที่ที่ทุกคนในบ้านรู้ และถ่ายสำเนาดิจิทัลเก็บไว้อีกชุดหนึ่ง
ทบทวนปีละครั้ง โดยเฉพาะรายการยา เพราะมันเปลี่ยนบ่อยที่สุด
เมื่อการดูแลต้องมีระบบมากกว่าที่บ้านทำไหว
ครอบครัวที่ต้องบริหารทั้งนัดหมายหลายแผนก รายการยาหลายตัว สิทธิการรักษา และการดูแลรายวันไปพร้อมกัน มักถึงจุดที่ต้องการทีมที่มีระบบรองรับ
ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุ ที่มีการบันทึกข้อมูลสุขภาพและประสานงานเรื่องนัดหมายอย่างเป็นระบบ จะช่วยลดโอกาสที่เรื่องสำคัญจะหลุด และทำให้ครอบครัวมีข้อมูลพร้อมเสมอในวันที่ต้องตัดสินใจเร็ว
ที่ บ้านลลิสา เราให้ความสำคัญกับการบันทึกและการสื่อสาร เพราะข้อมูลที่ครบคือสิ่งที่ช่วยชีวิตได้จริงในวันฉุกเฉิน
- ประเมินและจัดทำข้อมูลสุขภาพรายบุคคลตั้งแต่ก่อนเข้าพัก รวมถึงโรคประจำตัว ยา และประวัติแพ้ยา
- ดูแลการให้ยาตามคำสั่งแพทย์ พร้อมบันทึกที่ตรวจสอบได้
- ประสานงานเรื่องนัดหมายและการส่งต่อโรงพยาบาลร่วมกับครอบครัว
- แจ้งความเปลี่ยนแปลงของท่านให้ครอบครัวทราบอย่างสม่ำเสมอ
- ทีมผู้ดูแลและพยาบาลวิชาชีพดูแลตลอด 24 ชั่วโมง
ปรึกษาทีมบ้านลลิสาได้ที่ [088-252-4336] | LINE [@baanlalisa]
สาระน่ารู้ที่เกี่ยวข้อง
พาร์ทเนอร์ของเรา
บ้านลลิสา เครือศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและดูแลผู้ป่วยระยะพักฟื้น
